به گزارش ایرنا،سامان یوسف وند، راهکار حل بحران آب را کاملا اجتماعی دانست و اظهار کرد: مساله اقلیمی و زیستی آب به دلیل حذف نگاه اجتماعی به مقوله ای سیاسی و فنی تبدیل شده است و پیامدهای ناگواری از جمله تولید خشونت، کینه توزی، ظهور و بروز درگیری های منطقه ای و به خطر انداختن معیشت برای آحاد جامعه در پی دارد.
وی با تاکید بر عزم و مشارکت همگانی از طریق اصلاح الگوی سبک زندگی و رفتاری برای حل بحران آب، افزود: آب یعنی زندگی، و زندگی در حیات اجتماعی جریان دارد بنابراین لازم است تا فهم مجددی نسبت به جمله «آب مایه حیات است» از طریق بازنگری سیاستگذاری های خرد و اصلاح سبک زندگی حاصل شود.
یوسف وند یادآور شد: بحران کم آبی مساله جدیدی برای کشور ما نیست بلکه واقعیت آشکاری است که طبیعت هم تصویری از آن را نشان می دهد و متاسفانه جامعه انسانی به آن توجه لازم را نداشته است.
وی با بیان اینکه ایران جزو سه کشور آسیب پذیر در مخاطرات طبیعی در دنیا به شمار می آید، افزود: در چند دهه گذشته، پژوهش اجتماعی یا کتابی در زمینه مدیریت مصرف بهینه آب دیده نمی شود. این امر نشان می دهد که مطالعات از حوزه اجتماعی به دنبال مسائل دیگری رفته و می توان گفت که جامعه ما گذار ناموفقی در تحلیل مسائل اجتماع داشته است.
جامعه شناس توسعه اجتماعی تصریح کرد: یکی از پیامدهای اسفناک بحران آب این است که این مساله، ادبیات سیاسی پیدا کرده است؛ در واقع زمانی که مساله اجتماعی به عنوان واقعیت اجتماعی پذیرفته نشود، به جای توجه در جامعه تنها در حوزه های فنی و مهندسی به آن پرداخته می شود و بعد از آنکه با بحران مواجه شد به مساله سیاسی تبدیل می شود و امنیت ملی یک جامعه را تهدید می کند.
وی به نقش شهروندان در حل بحران کم آبی اشاره کرد و افزود: شهروندان به این مساله توجه کافی ندارند که برای داشتن یک زندگی سالم و پایدار برای خود و آیندگان باید به میزانی از منابع استفاده کنند که حق خود و دیگران را تضییع نکنند.
این پژوهشگر اجتماعی تصریح کرد: هدر روی آب زیاد است و از بعد تحلیل اجتماعی می توان گفت، در پذیرش مسئولیت نسبت به مدیریت مصرف بهینه آب کار آمد نبوده ایم و به نوعی گریز شهروندان از مسئولیت اجتماعی در این زمینه وجود دارد.
یوسف وند گفت: مردم عادت های ذهنی دارند که براساس آن، سعی می کنند اقدامات خود را کوچک شمارند یا به دیگران محول کنند، مسئولیت پذیری کمرنگ است، دچار بی تفاوتی اجتماعی در برخی زمینه ها هستند و با بی اهمیت انگاشتن و کوچک شمردن اقدامات خرد زندگی از تاثیرات بلندمدت و عمیق آنها غفلت می کنند.
این جامعه شناس اظهار کرد: شهروندان جامعه به آگاهی و حساسیت موضوع آب پی برده اند اما در مرحله عمل، پایبند اصول و قواعد مصرف بهینه نیستند و در جهت رفع این مساله، گام موثری برداشته نمی شود.
دیدگاه ها بسته هستند.