اقتصادتهران: مدیر برنامهریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران گفت: توسعه میدانهای مشترک غرب کشور در حال اجراست و غالب میدانهای مشترک باقیمانده نیز تعیین تکلیف شدهاند.
به گزارش وزارت نفت، کریم زبیدی به مرور اجمالی عملکرد این شرکت در حوزه میدانهای مشترک در سالهای اخیر پرداخت و در رأس فعالیتهای انجامشده در این زمینه، به تمرکز نفت بر توسعه میدانهای مشترک منطقه عملیاتی غرب کارون و پارس جنوبی اشاره کرد و افزود: قطر برداشت گاز از پارس جنوبی را زودتر از ما شروع کرد و با سرعت پیش میرفت که خوشبختانه با اقدامهای انجام شده در سالهای اخیر، توانستیم در برداشت روزانه گاز از این میدان با قطر برابر و یا حتی نسبت به آنها پیشتاز شویم. به این ترتیب با اتکا به برداشت فعلی ایران از گاز پارس جنوبی و با در نظر گرفتن اینکه بخش عمده میدان (حدود ۶۰ درصد) در سمت قطر قرار گرفته، میتوان گفت ایران در پارس جنوبی عملکرد قابل دفاعی دارد. در حوزه غرب کارون هم در این سالها توسعه بدون وقفه دنبال شده است. ذخیره نفت درجای این منطقه عملیاتی حدود ۱۰۰ میلیارد بشکه تخمین زده میشود و جالب است بدانید آمار ارائهشده از یک شرکت خارجی درباره حجم ذخایر نفت درجای این منطقه که قبل از انقلاب اعلام شد، تقریباً همین حدود بوده است.
زبیدی ادامه داد: برخی میدانها مانند آبان و پایدار غرب در قالب قراردادهای جدید نفتی در حال توسعه هستند؛ توسعه برخی دیگر از میدانها مانند دهلران و نفتشهر در قالب طرح نگهداشت و افزایش توان تولید نفت در دست اقدام است و روند توسعه برخی میدانهای مشترک مانند آذر نیز ادامه دارد، بهطوری که فاز نخست توسعه این میدان رو به پایان است.
فرزاد؛ میدانی پیچیده و سخت
زبیدی در مرور عملکرد نفت در میدانهای مشترک، درباره میدان فرزاد نیز گفت: توسعه این میدان، پیچیدگیهای خود را دارد. دیوارههای چاهها در این میدان ریزش دارند و سولفور بهصورت کریستال بالا میآید، بنابراین ما در فرزاد با چاههایی همانند پارس جنوبی روبهرو نیستیم و کار حفاری در این میدان بسیار پیچیده و دشوار است. عربستان سعودی در طرف مقابل، میدانهای العربیه و حصبه را با بهرهمندی از فناوری شرکتهای آمریکایی توسعه داده است.
زبیدی در ادامه، به رویکرد دیگر شرکت ملی نفت ایران مبنی بر نگهداشت تولید میدانها و اهمیت آن بهویژه از حیث تأمین مستمر خوراک پالایشگاهها اشاره کرد و ادامه داد: نگهداشت تولید را در برخی میدانها مدنظر قرار دادهایم و در برخی میدانها هنوز این نیاز احساس میشود. پس از آنکه افت تولید در یک میدان آغاز میشود، باید با حفر چاههای جدید نسبت به جبران تولید اقدام کرد تا جایی که مطمئن شویم حفاری چاههای بیشتر دیگر اثری بر تولید میدان ندارد، مثل میدان گچساران. در این زمان است که استفاده از روشهای ازدیاد برداشت ثانویه یا ثالثیه اولویت پیدا میکند.