اقتصادتهران: معرفی یگانه های بخش مرکزی شهر تهران که از سوی شهرداری منطقه ۱۱ تهران با هدف شناخت هویت و تاریخ طهران قدیم و ایجاد تعلق خاطر بین شهروندان با طرح “گردشگری کوچه” در دست اجراست؛ این بار به معرفی کوچه “لب تشنه ” پرداخته است.
به گزارش روابط عمومی شهرداری منطقه ۱۱، کوچه “لب تشنه “کوچه ای است با صفا که امروز به نام شهید علی توحیدی نام گذاری شده و در محله قدیمی فروزش که تاریخ آن به دوران قاجار می رسد و پر است از مسجد و سقا خانه و کوچه ها و پس کوچهها قرار دارد.
در خیابان فروزش (مهدی خانی) به مسجد قندی می رسیم. مسجدی که از زمان قاجار تا به امروز دایر است و پس از آن به کوچه “شهید توحیدی ” که زمانی لب تشنه نام داشت می رسیم. “لب تشنه ” کوچه ای با صفاست و حال و هوای تهران قدیم را دارد. خانه هایی که دیوارهایش همان آجرهای قدیمی را دارد. یکی در میان از هر خانهای پیچکی زینت کوچه شده است.
انتهای کوچه مانند حرف T انگلیسی است و کوچهای دیگر از دل کوچه لبتشنه پیدا میشود. این کوچهها هنوز سبک و سیاق روزهای قدیم تهران را دارند. کوچههای باریک با خانههای قدیمی. اینجا هنوز اصالت خود را حفظ کرده است. قدم به قدم این محله مسجد و سقاخانه هست.
لب تشنه از کجا آمده:
«نصرالله حدادی» تهرانشناس درباره تاریخچه و داستان این کوچه میگوید: «در دهه ۲۰ رسم بر این بود که در روز عاشورا در خیابان شهید فروزش آسید مرتضی تنکابنی عزاداری میکرد. هیئت سرتاسر کوچه مشغول عزاداری بودند و تا ظهر هیچکس لب به آب نمیزد. مردم و اهالی محله که برای عزاداری به این خیابان آمده بودند لبیک یا حسین(ع) میگفتند تا موقع نماز ظهر عاشورا. بعد از نماز، عزاداران به کوچهای میرسیدند و جام را پر آب میکردند و اول از همه به بچههایی که برای عزاداری آمده بودند آب میدادند و آنها را سیراب میکردند.»
به گفته حدادی بعد از دادن آب به بچهها، بزرگترها هم آبی میخوردند و میگفتند: «قربان لبان تشنهات یا اباعبدالله(ع)» از آن روزها به بعد این کوچه به لبتشنه معروف شد.
دیدگاه ها بسته هستند.